چقدر دلم گرفته چقدر تنگ شده ولي كيه كه منو بفهمه؟كيه كه بفهمه من تو رو واسه خودت ميخواستم .وقتي تو نفهميدي ......... مهم نيست .من مقصر بودم پس بايد تا آخر عمر تاوان پس بدم اما اي كاش مي تونستم دنيا رو برگردونم عقب . اين حرفا چه فايده اي داره تو كه نيستي و هيچي از ماجرا نميدوني.تنها من موندمو من!گاهي وقتا با خودم اون روزي رو ميديدم كه من و تو دستامونو به هم ميديمو .....  اما ديگه توي خوابمم تصورشو نمي كنم .

ديگه زندگي معنائي نداره .همه ي دنيا همه ي شهرو كوچمون يادآور توئه.هر وقت يادت مي افتم گريم ميگيره حتي الان كه دارم برات مي نويسم . دلم به همين خوشه كه يادت واسم مونده .به خدا دوست داشتم عاشقت بودم.

قصه ي زندگي من تنها قصه ايه كه تا حالا ساخته نشده.من اين قصه رو دوست ندارم چون آخرش تلخه .اي كاش من بازيگر نقش اول اين قصه نبودم . تو رو خدا اين قصه رو تمومش كن .

نميخوام بگم دوست دارم چون تو هيچ وقت نگفتي

نميخوام بگم برات ميميرم چون تو هيچ وقت نگفتي

اما اينا واقعيت نداره .من اينارو به زبون نميارم اما روزي هزاربار توي قلبم مي نويسمشون .از سرنوشت خوشم نمياد چون تو رو ازم جدا كرد .  نمي تونم باور كنم كه نيستي ولي يادت همه جا هست .اگه ميخواستي بري چرا خاطره هاتو نبردي ؟ چرا منو زجر ميدي؟ مگه من گناهم چيه؟ 

من بايد قبول كنم كه ما مال هم نبوديم .سخته خيلي سخته .ميدونم ديگه نمياي ولي اگه بياي ديگه نميذارم بري .